اندروید، آیفون و ویندوز فون، جدالی بر سر همه چیز

این مطلب رو ۵ سال پیش نوشته‌ام😁

این روزها، همه جا صحبت از نسخه جدید سیستم عامل آیفون، یعنی iOS 8 هست. آی او اس ۸، ویژگی های بسیار جالبی دارد که محل مناقشه جدید طرفداران اندروید و آیفون شده. بسیاری از ویژگی های نسخه جدید ios از ویژگی های اندروید برداشت شده اند، مثلا ارتباط بین برنامه ها، اعلانات تعاملی، صفحه کلید های غیر اپلی، دسترسی صوتی به دستیار صوتی و …

طرفداران اندروید معتقدند اپل این ویژگی ها را از اندروید کش رفته و بنابراین اپل مقلد است، در حالی که طرفداران اپل معتقدند، اندروید کلا کپی ناشیانه ای از iOS هست. هر دو تا حدودی درست می گویند، قطعا اگر iOS نبود، اندروید همچنان برای گوشی هایی عرضه می شد که قابلیت لمس نداشتند، همچنان صفحه کلید های فیزیکی نقطه تفاوت گوشی ها بودند و بسیاری چیز های دیگر، از طرف دیگر اگر اندرود نبود، همچنان کار کردن با iOS بسیار سخت می بود، نه اعلانی بود، نه کپی پیستی و برای روشن خاموش کردن وای فای، باید چندین لمس انجام می دادیم تا به تنظیمات سخت iOS وارد شویم. در حالی که الان تنها با انجام یک حرکت ساده در آیفون می توان بسیاری تنظیمات را انجام داد.

اما اینکه چه ویژگی ای توسط چه کسی ابداع شده برای کاربر کنونی اهمیتی ندارد، بلکه برای کاربر راحتی استفاده از دستگاه بسیار مهم تر است. هر کدام از گوشی های اندرویدی و آیفون دارای ویژگی هایی هستند که آن را متمایز می کند. در زیر چند تا از این ویژگی ها را بررسی می کنیم:

  • سادگی کار
    اپل گوشی هایی می سازد تا کاربران از آن استفاده کنند، بنابراین هیچگاه در تبلیغات اپل صحبتی از سرعت پردازنده، میزان رم و نوع آن، تعداد پیکسل های صفحه نمایش و موضوعات فنی دیگر نمی شود، همه اطلاعات به نحوی بیان می شود که کاربر به سادگی بتواند بفهمد گوشی جدید چقدر با قبلی فرق می کند، مثلا گفته می شود آیفون ۵ دو برابر سریعتر از آیفون ۴S است. اما بر عکس در گوشی های اندرویدی همیشه صحبت از گیگاهرتز و مگاپیکلس و پی پی آی و گیگابایت و … است
  • افت سرعت
    سیستم عامل اندروید اگرچه ویژگی های فراروانی را به دنیا معرفی کرده است، اما اغلب در موضوعات پایه ای تر به مشکل می خورد، مثلا با افزایش عمر گوشی، سرعت آن افت می کند، گوشی ای که تا چند ماه پیش به راحتی فهرست دفترچه تلفن را می آورده، هم اکنون در بارگذاری آن کند می شود، نرم افزارها به شدت کند اجرا می شوند، ظرفیت گوشی به سرعت کاهش می یابد و فایل هایی که معلوم نیست کجا ایجاد می شوند و کجا پاک می شوند، جایی برای عکس های جدید نمی گذارند. در یک کلام اندروید برای یکسال اول خوب کار می کند و بعد از یکسال کند می شود. اما آی او اس برخلاف اندروید طی چند سال واقعا بدون مشکل سرعت کار می کند.
  • کاربرد پذیری‌های جدید
    آی او اس سیستم عاملی بسته است، شما نمی‌توانید برنامه‌ای بنویسید که اس ام اس دریافت کند، همچنین دسترسی‌ها به بخش‌های مختلف به شدت کنترل می‌شود و حتی برنامه‌های تولید کنندگان معتبر هم نمی‌توانند خیلی کارها را انجام دهند، اپل حق نصب نرم‌افزار و تغییرات را فقط برای برنامه‌های خودش قائل می‌شود و برای همین هست که بسیاری از ویژگی های مهم آی او اس برای کاربران اندروید موضوع بی اهمیتی محسوب می شود، مثلا ایجاد میانبر برای شروع خاموش کردن VPN. یا دیدن اس ام اس های جدید به صورت Popup (این ویژگی در آی او اس معرفی شده است در صورتی که برای کاربران اندروید این موضوع اصلا مهم نیست چرا که برنامه های زیادی این ویژگی را برای کاربران فراهم می کنند) اندروید در اینجا می درخشد، تقریبا کاری نیست که نتوانید در اندروید انجام بدهید، شما می‌توانید برنامه مدیریت اس ام اس ها را عوض کنید، برنامه تنظیمات جدیدی نصب کنید، برنامه ها را به هم وصل کنید (که تازه اکنون در نسل جدید iOS8 به صورت محدود اضافه شده است) برنامه ها می توانند میانبر درست کنند، می توانند روی دیگر برنامه ها اجرا شوند (چه کسی تا به حال پیام رسان فوق العاده فیس بوک برای اندروید را ندیده است که به صورتی بسیار زییا، برروی دیگر برنامه های در حال اجرا، به شما امکان مکالمه با دوستان فیسبوکی را می دهد؟) و …. از این جهت اندروید نمره قابل قبولی می گیرد
  • امنیت
    در زمینه امنیت نه اندروید و نه آیفون، هیچکدام نمره قابل قبولی نمی گیرن، اندروید زمان نصب نرم افزارها به شما فهرستی طولانی از مجوزهای مورد نیاز را نشان می دهد که کاربران هیچ وقت آن را نمی خوانند و حتی اگر هم بخوانند نمی توانند تعیین کنند برنامه از کدام ویژگی استفاده کند و از کدام استفاده نکند، کاربر فقط دو گزینه دارد، قبول تمام ویژگی ها و یا عدم نصب برنامه و بی خیال شدن. در آیفون اما شما هیچ وقت فهرستی از مجوز ها را نمی بینید، اما در زمان اجرای برنامه ناگهان با درخواست مجوز روبرو می شوید. اگر مجوز را اعطا کنید اولا یادتان می رود و ثانیا نمیدانید کجا می توانید مجوز را پس بگیرد. اگر هم مجوز را ندهد معلوم نیست برنامه چه واکنشی نشان می دهد. اگر چه روش آیفون امن‌تر است اما کاربردی نیست. بهترین شیوه، تکامل روش آیفون و افزودن ویژگی‌های مجوزهای مقطعی به آن است به نحوی که کاربر بتواند یک ویژگی را به صورت موقت یا دائمی (براساس میزان اعتمادی که به برنامه دارد) اعطا کند
  • انتقال فایل ها
    در این زمینه اندروید قطعا با فاصله بسیار زیادی از iOS، برنده است، شما چندین روش برای انتقال اطلاعات و فایل به گوشی و از گوشی دارید، شما بلوتوث دارید، وای فای دایرکت دارید، وای فای دارید، کابل دارید و دهها برنامه که این کار را برای شما ساده تر هم می کنند، برنامه ها امکان همسانی حتی بدون اجرای مستقیم را دارند و …. اما در iOS انتقال فایل ها بسیار محدود شده و فقط از طریق iTunes با کابل می توانید فایل منتقل کنید (برنامه های دیگر هم براساس iTunes کار می کنند و فقط قدری کار را ساده تر کرده اند) امکان همسانی هم فقط برای اپل وجود دارد و شما نمی توانید برنامه های بنویسید که به صورت خودکار فایل های شما را سینک کند